Η ζωή στην Αθήνα περιγράφεται αμέσως με μία και μόνο λέξη :
τσιμέντο. Στα πλαίσια της επέκτασης των οικισμών ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του διαμένοντος πληθυσμού, οι αναφορές μας γυρνούν δεκαετίες πίσω, τότε που η "διαμερισματοποίηση" αποδείχθηκε ως η καλύτερη λύση για το μέλλον της πόλης μας. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν το '50 μαρτυρούν ακόμα τα ίδια τα κτίσματα τον αντίκτυπο της 'οδού' που ακολουθήθηκε τότε, φτάνοντας στο τώρα, όπου πλέον η Αθήνα δεν είναι τίποτε άλλο από μία έκταση πνιγμένη στο τσιμέντο και στην πολυκατοικία (Τόσοι πολλοί είμαστε λοιπόν...). Και μιά Ακρόπολη στη μέση !
 |
| Το "κακό" προφίλ της πόλης |
Έχετε σίγουρα επισκεφθεί κάποιο ιατρείο ή γραφείο στο κέντρο, στη Πατησίων ή την 3ης Σεπτεμβρίου. Η εικόνα της μαύρης από τους ρύπους πολυκατοικίας, με το έρημο - ρημαγμένο γραφείο του θυρωρού, το πάτωμα - σκακιέρα και το κλουβί - ασανσέρ που οδηγεί σε διαμερίσματα - κλουβιά, με κάνει να παθαίνω το λιγότερο κατάθλιψη.
 |
| κλασσικό δείγμα παλιάς πολυκατοικίας στην Κυψέλη |
|
|
|
 |
| Εγώ πάντως δεν θα είχα πρόβλημα αν ήταν έτσι οι πολυκατοικίες στην Αθήνα!!! |
Τα τελευταία χρόνια, όσο μειώνονται οι μονοκατοικίες και τα ελάχιστα αξιόλογα νεοκλασσικά, γίνεται λόγος στα real estate περί
loft, μία ξενόφερτη επίσης (!) έννοια στα περί κατοικείν. Ο όρος αναφέρεται σε διαμερίσματα, ή ακόμη και γραφεία τα οποία δημιουργούνται σε υπάρχοντα επαγγελματικά κτίρια, όπως αποθήκες, εργοστάσια, νοσοκομεία, σχολεία κτίρια γραφείων κ.α.. Αυτοί οι ενιαίοι χώροι συνήθως είναι ψηλοτάβανοι (πάνω από 3,80 μ), με ελάχιστη ή ανύπαρκτη διαμερισμάτωση, εμφανείς σωληνώσεις, ξύλινα δοκάρια και υπερμεγέθη παράθυρα. Ο όρος "soft loft", συνήθως αναφέρεται σε χώρους πιο προσεγμένους στα τελειώματα, με λευκούς τοίχους και ελαφρά διαμερισμάτωση. Μεγάλο όφελος από τη μετατροπή αυτών των κτιρίων, είναι η διατήρηση της αρχιτεκτονικής και του χαρακτήρα των παλαιών βιομηχανικών και εμπορικών τμημάτων της πόλης.
 |
| Ποιός να το 'ξερε ότι μετά από χρόνια θα σφαζόταν κόσμος για να ματακομίσει σε ένα τέτοιο ; |
|
|
 |
| "Το βασίλειό μου για ένα λόφτ!" θα αναφωνούσε ο Σαίξπηρ |
Η εξέλιξη του μοντέρνου loft ξεκίνησε τα τέλη της δεκαετίας του 1950, με την αλλαγή χρήσης των ενιαίων ψηλοτάβανων χώρων στο Manhattan. Τότε, καλλιτέχνες και "μποέμ" σε αναζήτηση φτηνών κατοικιών στις οποίες θα μπορούσαν να ζουν και να εργάζονται, άρχισαν να μετακομίζουν σε εγκαταλελειμμένα βιομηχανικά κτίρια στα οποία παλιά στεγάζονταν υφαντουργίες, επιπλοποιίες, τυπογραφία, αποθήκες και εργοστάσια. Καθώς οι βιομηχανίες άρχισαν να εγκαταλείπουν το κέντρο της πόλης προς αναζήτηση στέγασης σε φθηνότερες περιοχές, οι καλλιτέχνες με πολύ μικρό κόστος, δημιούργησαν τη δική τους εκδοχή του Παριζιάνικου εργαστηρίου (atelier), ικανοποιώντας την ανάγκη τους για ψηλοτάβανους ενιαίους χώρους, ικανούς να στεγάσουν τεράστιους καμβάδες και υπερμεγέθη έργα τέχνης της εποχής.
 |
| ξεκινά σαν atelier, και γίνεται πολυτ -elier! |
Και εννοείται ότι διαθέτουμε αρκετά από αυτά στη Αθήνα, πάντοτε με το αζημίωτο..!
Οι άλλοτε εγκαταλελειμμένες περιοχές- Γκάζι, Μεταξουργείο, Κεραμεικός- μετατρέπονται (τι λέω, έχουν ήδη μετατραπεί) σε περιζήτητους χώρους κατοικίας!
 |
| Ενδεικτικό λοφτ των Athinais Tower Lofts |
 |
| Ναι! Για το ίδιο συγκρότημα μιλάμε! |
 |
| Θέα χωρίς να παρεμβάλονται κεραίες και ταράτσες... exclusive |
Από αρχιτεκτονικής πλευράς, το θέμα με τα λόφτ νομίζω ότι έδωσε μία άλλη διάσταση στο επάγγελμα... άμορφοι, παρατημένοι, τέως βιομηχανικοί χώροι με απίστευτες προοπτικές μετατρέπονται σε παλάτια, με δυνατότητα διαμόρφωσης του χώρου σύμφωνα με τα γούστα και τις ανάγκες του ιδιοκτήτη (ναι, λοιπόν! αυτός ο τεράστιος δεκαθέσιος - καναπές - γωνία τώρα πιά θα χωρέσει στο νέο σπίτι!!!!).
Τί όφελος έχει για τον σύγχρονο Αθηναίο το λόφτ ; Πρακτικά πράγματα! Εξασφαλίζει την πρόσβαση σε κοινωνικά και πολιτισμικά δρώμενα, καθώς επισης την πολυτέλεια μετακίνησης η οποία είναι πλήρως απεξαρτητοποιημένη από το αυτοκίνητο (συν απεριόριστες διαρρυθμίσεις επίπλων εντός του χώρου) .
Βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, οι κατοικίες loft απευθύνονται σε λίγους, αυτούς που διαθέτουν πολύ υψηλά εισοδήματα ώστε να μπορούν να πληρώνουν 1.500 ευρώ ενοίκιο για ένα σπίτι 100 τετραγωνικών ή 5.000- 5.550 ευρώ για κάθε τετραγωνικό στην περίπτωση της αγοράς. Νομίζω ότι τα real estate και οι κατασκευαστικές "τρίβουν" τα χέρια τους και αποδίδουν φόρο τιμής στο Manhattan για την τόσο κερδοφόρα προσαρμογή στα αθηναικά εδάφη...
Η αμερικανιά και στο real estate ;
Eίναι το λόφτ μόδα ; Πρόκειται για άλλη μία ξενόφερτη συνήθεια που "θεοποιήθηκε" από νεόπλουτους, ποζεράζες, lifestylers ώστε να εδραιωθεί ο κομπλεξισμός και η νοοτροπία "εγώ τα σπάω, εσύ τον π***λο" ; Η' μήπως όντως έχουμε κουραστεί από την πολυκατοικία και ζητάμε την αλλαγή και κάτι που θα διαφοροποιήσει το υπάρχον σκηνικό; Καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στο κέντρο της πόλης, την απόλαυση του να
ζούμε πλέον στο σπίτι και όχι να το υπομένουμε...μήπως να προσποιηθούμε ότι δεν γνωρίζουμε το κόστος ;;;;;
 |
| Το τέλειο λοφτ... υπαρκτό στη Νέα Υόρκη! |
 |
| Για το ίδιο λοφτ γίνεται αναφορά... |
 |
| ...άλλωστε η έκτασή του είναι 700τμ....(και λίγα βλέπετε) |
|
|
|
|
|
|
|
|
